Tak jak zapowiadałem, tak zrobiłem - pojechałem na wycieczkę tego pięknego dnia. Wraz z Anią zaplanowaliśmy wycieczkę północnymi fyrtlami Wielkopolski, przez tereny, których jeszcze nie zwiedzaliśmy, a mianowicie 3 miasta: Oborniki - Szamotuły - Obrzycko.
Pogoda dziś była wymarzona, bo 10*C, bezchmurne niebo i znikomy wiatr. Nie było innej opcji, jak zrobić dłuższą wycieczkę po nowych gminach.

trasa:
Pokaż trasę GPS
Co prawda w Obornikach Wlkp. byłem już kilka razy, ale tylko w mieście, a niewątpliwej atrakcji, jaką jest punkt widokowy na miasto i okolice w Uścikowie nie miałem okazji odwiedzić, więc dziś nadrobiłem zaległą miejscówkę. Zapraszam zatem do podziwiania miejsc, które dziś z Anią odwiedziliśmy.

Oborniki Wlkp.:

Widok na Oborniki z punktu widokowego w Uścikowie.


Oborniki z punku widokowego w Uścikowie.


Osiedla mieszkaniowe w Obornikach, a w tyle wielka Puszcza Notecka.


Szachulcowy kościół w Obornikach z 1766 r.

W drodze do Szamotuł, kręciliśmy w większości po drogach rowerowych i chodnikach, gdyż tamtejsza droga wojewódzka nr 187 była bardzo niebezpieczna. Czasami jednak musieliśmy jechać jezdnią, bo żadnej alternatywy nie było. Na szczęście czasy się zmieniają i dróg dla rowerów przybywa, czego mogliśmy doświadczyć w dalszej części naszej wycieczki.
Same Szamotuły zaskoczyły nas pozytywnie. To nieduże miasto, ze starą zabudową. Szczególnie piękny Park Zamkowy i bazylika kolegiacka, zaskoczyły nas swoim rozmachem. Fajnie było pokręcić po tym mieście.

Szamotuły:

Zamek Górków w Szamotułach


Ania i Grigor przed Zamkiem Górków w Szamotułach


Baszta Halszki


Wieża Ciśnień w Szamotułach.


Bazylika kolegiacka w Szamotułach.


Słup ogłoszeniowy z zegarem na szamotulskim Rynku.

Z Szamotuł do kolejnego miasteczka na naszej trasie - Obrzycka, prowadziła przepiękna droga dla rowerów. Szeroka, gładziutka i chyba świeżo oddana do użytku ddr-ka, aż prosiła się o zostawienie na niej śladu. Jechało się tędy wyśmienicie i nie wiedząc kiedy, nasze koła zawitały w Obrzycku. A po drodze:

Kobylniki i Obrzycko:

Kilometry pięknej ddr-ki z Szamotuł do Obrzycka.


Pałac w Kobylnikach


Ania i Grigor przed Pałacem w Kobylnikach


Na Rynku w Obrzycku wyczuwałem sielankową atmosferę. Podobają mi się takie klimatyczne miasteczka.


Ratusz w Obrzycku


Na obrzyckim Ratuszu.


Warta w Obrzycku


Pałac w Obrzycku

Za Obrzyckiem robimy skręt na drogę w kierunku Obornik Wlkp. Dojeżdżamy do miejscowości Stobnica i naszym oczom ukazują się dwie wspaniałe rzeczy. Pierwsza rzecz to długa na kilkanaście kilometrów droga dla rowerów, aż po same Oborniki, utworzona w miejscu dawnej linii kolejowej, a druga rzecz to monumentalna budowla  - zamek nad jeziorem.
Do zamku niestety dojechać się nie da, wszędzie tylko gburowata ochrona i zasieki na kilka metrów. Jednak ja nie dałem za wygraną i jakieś tam zdjęcie przez drzewa zrobiłem. Ciekawe co to za zamek powstaje, ale jest naprawdę ogromny.

Stobnica:

Kilkunastokilometrowy odcinek drogi dla rowerów ze Stobnicy do Obornik Wlkp. prowadzący skrajem Puszczy Noteckiej.


Zamek w Stobnicy

Wspaniała sobota pod każdym względem. Nie dość, że spędzona w całości na rowerze, to w dodatku w pięknej pogodzie, w ładnych, nowych terenach i w towarzystwie Ani. Polecam odwiedzić te tereny, bo naprawdę warto!

Przejażdżka w ramach urlopu, po gminie Pobiedziska. Nakręciłem 4 dyszki, w większości po asfaltowych drogach, co w zupełności mi wystarczyło.
Dziś mieszały mi się pory roku, bo w kalendarzu jest zima, a aura dookoła iście jesienna ze względu na duże zamglenie, szarość i temperaturę ok. 2*C, a w lesie natomiast zaobserwowałem młode, zielone listki bzu oraz przebiśniegi, które są już oznaką zbliżającej się wiosny. Tylko lata w niczym nie dało się dostrzec, ale to byłaby już przesada.

Zdjęcia robione kawałkiem kory z drzewa, bo aparacik oddałem do serwisu:

przebiśniegi w połowie lutego


młode listki bzu


Prace przy przebudowie drogi Pobiedziska - Kociałkowa Górka posuwają się do przodu.

Jutro zapowiadają wiosnę, więc polecam wybrać się na rower. Ja ostatnio troszkę odpuściłem kręcenie, ale jutro na pewno coś pojeżdżę i to niekoniecznie pod domem. CDN.

Trasa jak w tytule. Oto kilka zdjęć na blogu Ani: TUTAJ

Ja tylko wstawię jedno zdjęcie z trasy, w Jerzykowie gdzie na pewnej posesji rośnie taka oto okazała sosna pospolita. Pomnik przyrody mierzy w obwodzie 270 cm. a jego korona ze względu na brak towarzystwa innych drzew w tej okolicy, rozrosła się na boki tworząc tzw. "parasol".


Ostatnimi dniami mniej jeździłem, ale za to czytałem :-)))

Kolejna dawka wiedzy na temat Rosji. Wielbię ten kraj.


Okazuje się, że Ci "krystaliczni" z TV to ćpuny. Było ciekawie :-)

Okolicznościowa, bo mieliśmy plan dojazdu nad Jezioro Swarzędzkie, jednak chlapa i mega błoto na polnych drogach sprowadziły nas na ziemię po kilkunastu kilometrach jazdy terenem i finalnie dzisiejszy cel odkładamy na później, kręcąc po okolicy. Korzystając z okazji, przed Uzarzewem skręcamy na gminę Kostrzyn Wlkp. i jedziemy w kierunku PK Promno. Ehhh! Ten dźwięk mielonego piasku w zębatkach napędu - bezcenne!
Zwykła wycieczka, celem zaspokojenia rowerowej żądzy. Z ciekawostek po drodze, to widzieliśmy sarny, myszołowa i konia.

moje ździsie:

Tutaj śnieżny odcinek Pobiedziska - Kaczyna.


Kawałek dalej, w Kaczynie droga zamieniła się w grząską przeprawę. Po takiej nawierzchni jedzie się bardzo ciężko. Mokry śnieg w połączeniu z błotem, daje niezły wycisk mięśniom...Ale my nie jesteśmy mięczakami i jedziemy do przoduuuuuu jazdaaaaaa - brawa dla Ani!


Park Krajobrazowy Promno


Park Krajobrazowy Promno - Rezerwat Przyrody Jezioro Dębiniec


koń w Buszkówcu

Krótki, choć okrężny wypad z Anią nad Jezioro Lednickie. Tafla jeziora zamarznięta, więc mogłem wejść nieco dalej i zrobić zdjęcie całego zbiornika. Z ciekawostek, to udało nam się zaobserwować młodego sumika, pływającego pod taflą lodu.
Podczas jazdy zaczął prószyć śnieg, a potem to już coś co bardziej przypominało drobinki lodu, tnące nas po twarzach aż po sam dom.

trasa: Pobiedziska - Główna - Węglewo - Latalice - Rybitwy - Lednogóra - Imielno - Gołuń - Pobiedziska.

ździsie:

na Jeziorze Lednickim w Rybitwach


Jezioro Lednickie - Wyspa Ledniczka


ryzykant


Jezioro Lednickie - widok w stronę Imiołek


młody sumik pod lodem

W tę sobotę postanowiliśmy wspólnie pojeździć rowerami po Toruniu i okolicy miasta. Na stacji w Pobiedziskach zapakowaliśmy się do pociągu i po niecałych 2-óch godzinach byliśmy już w Toruniu. Tak na marginesie, to grzechem byłoby nie skorzystać z tak dogodnego dojazdu koleją, mając to tuż pod nosem.

Wycieczkę zaczęliśmy rzecz jasna od wysiadki na dworcu, skąd pokierowaliśmy się od razu przez miasto, drogami rowerowymi, których w Toruniu jest naprawdę wiele do pierwszego celu wycieczki - Obserwatorium Astronomiczne w Piwnicach, gdzie stoi największy radioteleskop w Europie Środkowej o średnicy 32 metrów. Radioteleskop zrobił na nas wielkie wrażenie i zaliczam go do ciekawszych budowli jakie do tej pory widziałem. Obok stał także mniejszy radioteleskop. Obserwatorium można zwiedzać, a nas niestety czas ograniczał, więc zrobiliśmy zdjęcia zza płotu i jazda dalej.


Wygodna podróż koleją - trzeba to częściej powtarzać. Rowery sobie wiszą, a my rozebrani jak do rosołu.


Zdjęcie z Kępy Bazarowej na panoramę toruńskiej starówki.


Katedra widziana z Kępy Bazarowej.


fragment gotyckiej panoramy Torunia


Przed Mostem im. J. Piłsudskiego.


Ania na tle Wisły. Obie są piękne.


A oto drogi rowerowe za Toruniem. Tutaj odcinek Toruń - Różankowo.


W oddali widać już radioteleskopy w Piwnicach.


Kolos z bliska.

Powrót do miasta okazał się być usłany cierniem w postaci kilkukilometrowej, leśnej drogi pokrytej lodem. Ja jako wprawiony w bojach jakoś sobie radziłem, Ania jednak w obawie przed kontuzją musiała zejść na chwilkę z roweru i prowadzić go po lodowej drodze. Na szczęście długo to nie trwało i po chwili wyjechaliśmy na toruńskie ddr-ki.
Potem już strzałka do centrum gdzie pokręciliśmy się spacerowym tempem po starówce oraz promenadzie nadwiślańskiej.


Jazda oblodzoną drogą z Lulkowa do Torunia.


Ratusz w Toruniu


Kościół pw. św. Jakuba


Grigor przed Ratuszem


W Toruniu niezależnie od pory roku, zawsze jest wiele turystów.


Krzywa Wieża standardowo zaliczona też musiała zostać.


Brama Mostowa


Wspólne zdjęcie przy kotwicy na toruńskich bulwarach nadwiślańskich.


jazda po bulwarze


Piękna lokomotywa przed dworcem w Toruniu.

Toruń to jedno z piękniejszych polskich miast i chyba każdy kto kiedyś odwiedził, potwierdzi te zdanie. Fajnie, że udało nam się odwiedzić to miasto zimą. Udany lutowy wypad i zaliczone nowe tereny na rowerach :-)

Czas płynie szybko. Już mamy koniec stycznia, a przecież "przed chwilą" świętowaliśmy Nowy Rok. Nie mam na ten rok specjalnego parcia na jakieś tam wyniki czy statystyki. Chcę po prostu jeździć wtedy, kiedy mam na to ochotę. A że ochotę mam często to coś tam się kręci. Oprócz tego, mam jedno postanowienie na 2019 r. - przeczytanie jednej książki w miesiącu, co mi się udało zwieńczyć wczoraj takim tytułem - polecam. Tymczasem luty za pasem, więc jazda na rower i do kolejnej książki.

Jeśli chodzi o dzisiejszy dojazd do pracy, to było niebezpiecznie, bo pobocze starej krajówki "5" na odcinku Pobiedziska - Bogucin usłane było niemal w całości zamarzniętymi kałużami i lodowymi odłamkami, po których koło się czasem ślizgało, grożąc upadkiem pod koła jakiegoś TIR-a. Ale przeżyłem.


Aż zachciało mi się pojechać rowerem na Syberię :-)

Wycieczka z przyjacielem, po zimowej Puszczy Zielonce. Zażyliśmy jazdy po ośnieżonych ścieżkach i było wesoło. Zaliczyłem dziś kilka niegroźnych gleb :-)))


Tuczno - Zielonka


Jezioro Modre


Puszcza Zielonka


rama oblepiona była przez śnieg

Buty z przeznaczeniem na jazdę w mrozie, które zakupiłem jakiś czas temu w "Dziesięcioboju" za niewielkie pieniądze, zdały egzamin na piątkę. Kilka ostatnich dni mogłem testować je w odpowiednich warunkach, czyli mrozie i stopy nawet po kilkugodzinnej jeździe wyjmuję ciepłe.
Poza tym dzisiejsza jazda odbyła się dodatkowo z lekkim utrudnieniem, w postaci czołowego, mroźnego wiatru, który wyssał ze mnie wiele sił.

Kolejny dzionek jazdy bez trzymanki, tzn. w mrozie. Identycznie jak wczoraj - czyli przyjemnie.
Ps. uwielbiam miny kierowców na światłach, kiedy stoimy obok siebie, a z moich ust wydobywa się obfity kłęb pary wodnej. Oni myślą że jestem świrem, a ja aż paruję od ciepła spod mojego zimowego stroju rowerowego:-)))


Las w Kobylnicy ok. 7:30 rano.