No i stało się! Po przejechaniu niecałych 2400km. po ciężkim terenie, napęd mojej zimówki powiedział "KONIEC" i w związku z tym musiałem zakupić nowe części, aby mój zimowy rowerek mógł dożyć wiosny.
Poprzedni napęd to była zbieranina najtańszych podzespołów i wszystko miałem z odzysku, ale w dobrym stanie. Jednak troszkę zdziwił mnie szybki czas zużycia koronek wolnobiegu i korby, ale cóż.....takie to już jest lipne i cieszyłem się, że przynajmniej biegi wchodziły :-)

Teraz jestem już po serwisie Felta i choć bez szaleństw, bo to przecież zimówka, to co nieco w nim zmieniłem.
Zakupiłem nowy napęd za rozsądną cenę, czyli korbę SR Suntour XCT V3 za 79zł., 7 rzędowy wolnobieg Shimano za ok.30zł., łańcuch Shimano CN-HG40 za ok.30zł, oraz suport Shimano na 70zł i to w sumie za wiele nie wyszło na koniec.
Do tego za pazuchą miałem kilka części, które przy okazji zamontowałem na rower np. tylna przerzutka Shimano Alivio, amortyzator SR Suntour XCM V2 100mm skoku, kierownica i mostek od Felta, bidon aluminiowy BBB, osłona łańcucha Lizard Skins, licznik Sigma BC 509.

Rower przez większy skok i odwrócony mostek nabrał bardziej sportowej geometrii, co zdecydowanie bardziej mi odpowiada, no i zyskał całkiem przyzwoity napęd i mam nadzieję, że wytrzyma teraz troszkę dłużej niż poprzedni, który zrobiony był chyba z kupy jelenia...


Nowy napęd do zimówki


Felt Q26 z profilu


zimówka po serwisie


Od frontu


Nowy napęd

Wkrótce będzie test...

Miałem pewną drobną sprawę do załatwienia w Swarzędzu i wykorzystałem okazję zrobienia tego na rowerze. Do 1000km. w styczniu zostało mi niewiele, a że miałem taki cichy plan aby to wykonać, dzisiejszy wypad w zupełności mnie usatysfakcjonował dystansem :-)
Mróz nadal trzyma, choć już nieco mniejszy niż wczoraj, ale mimo tego palce szybko marzną, a na nogi zakładam 2 pary skarpet z gazetą pomiędzy nimi, buty i ochraniacze! Jednak wszystko to przegrywa z zimnem i na przyszły rok pomyślę o ocieplanych butach z prawdziwego zdarzenia i ewentualnie takie specjalistyczne wkładki do butów, wydzielające ciepło po przełamaniu.

Jechałem bardzo wolno, ale w większości dzięki przerywającemu napędowi, który już podziękował za współpracę po przejechaniu na nim ok.2400km. od października 2013. Jednak najtańsze podzespoły jak korba, wolnobieg i łańcuch mają bardzo krótką żywotność. Dobrze, że są z kolei takie tanie, bo koszt wymiany całego napędu waha się w przedziale do 150zł. więc do przełknięcia i zaraz bedę musiał to zmienić, bo zima przecież dopiero się zaczęła.

Na drogach sporo błotno, śnieżno, solnej papki, ale tym się nie przejmowałem. W Swarzędzu miłym zbiegiem okoliczności przepuszczony zostałem na światłach przez starego, dobrego kumpla :-) Pozdrowienia Robert dla Ciebie, Twojej żony i oczekiwanych synów :-)))

Po załatwieniu sprawy, podjechałem na skute lodem Jezioro Swarzędzkie, Rynek miasta i udałem się w stronę Wierzenicy, gdzie zrobiłem kilka poniższych zdjęć.



Pompowanie opon na stacji Lotosu w Swarzędzu © grigor86


Ratusz w Swarzędzu © grigor86


Wieża ciśnień w Swarzędzu © grigor86


Jezioro Swarzędzkie skute lodem © grigor86


Jakbym miał łyżwy, to z chęcią bym się dołączył © grigor86


Wierzenica - dawna gorzelnia © grigor86


Rzeka Główna w Wierzenicy © grigor86


Dwór Augusta Cieszkowskiego w Wierzenicy © grigor86

Plan 1000km. w styczniu zrealizowałem, więc teraz mogę spocząć na laurach aż do lutego. Fajnie się czuję z myślą, że w najgorszym pogodowo miesiącu zrobiłem wiele więcej kilometrów niż przykładowo w lipcu, kiedy warunki do jazdy to istna idylla. Jednak fakt jest taki, że do połowy stycznia w Wielkopolsce panowała wiosna i setka, za setką  leciała taśmowo :-)
Cieszę się także zdrowiem, co mnie dziwi bo wszyscy dookoła jakieś wirusy łapią....

Cały tydzień myślałem o jeździe na rowerze w weekend i na szczęście dziś mimo bardzo niskiej temperatury udało mi się wsiąść na zimowego Felta i pomknąć na spotkanie do Parku Krajobrazowego Promno.
Towarzystwa dotrzymywał mi dziś Seba, z którym dawno już wspólnie nie kręciłem. Spotkaliśmy się w centrum parku krajobrazowego na drodze Pobiedziska - Kociałkowa Górka, skąd ruszyliśmy w stronę wsi Jezierce odwiedzić tamtejsze urocze jeziorka schowane w lesie.
Już po kilkudziesięciu metrach wspólnej jazdy, gdzieś na wysokości wsi Kapalica mieliśmy okazję zaobserwować z bezpośredniej bliskości całkiem pokaźną rodzinkę dzików, w sumie około 15-20 osobników, przebiegających nam drogę dwukrotnie. Potem jeszcze oliwy do ognia dolało jeszcze bardziej liczne stado jeleni szlachetnych, także uciekających przed odgłosami szeleszczących opon w śniegu. Jeśli chodzi o mnie, to na dzień dzisiejszy dawka widoków dzikiej natury w zupełności mi wystarczyła, a i mojej zimówce się dostało, bo łańcuch zaczął przerywać na zębatkach przy mocniejszym depnięciu - napęd się już zajechał :-)

Temperatura próbowała rozerwać nasze palce stóp i rąk na strzępy, bo według Seby termometru słupek rtęci wskazywał -13*C, ale my twardo kręciliśmy po zupełnie lodowatych drogach, które niekiedy wyglądały jak polane wodą i zamrożone. Po dotarciu nad Jezioro Baba w Jeziercach, obadaliśmy przejezdność tamtejszego singla przy jeziorze, jednak ciężko się jechało ze względu na kompletnie zmrożone, ówcześnie wilgotne podłoże. Kulaliśmy się do przodu, jadąc bardzo asekuracyjnie po tym lodzie, a mróz dawał się we znaki, dlatego ucieszyła mnie wieść, że Seba musi podjechać do domu, od którego daleko nie byliśmy, gdyż napiłem się gorącej herbaty która na prawdę dobrze mi zrobiła.

Potem podjechaliśmy do Pobiedzisk i Seba odprowadził mnie do samego Tuczna, gdzie po krótkiej bajerce przy herbatce z termosu rozjechaliśmy się w swoje strony.
Ja jeszcze dodatkowo przejechałem się lasem w PK Puszcza Zielonka, aby dokręcić dziś do 6 dyszek, a po drodze zrobiłem sobie jeszcze jedna przerwę na ciastko i herbatę z termosu.

Cóż za mrozisko dziś było! Dawno tak nie wymarzłem, ale fajnie że jeździłem dzis w towarzystwie, bo za Chiny nie wykręciłbym tylu kilometrów w takich warunkach, dlatego wielkie dzięki Seba za dziś oraz gratuluję nie zaliczenia dziś gleby w tych spd :-)

Kilka ujęć:



Jezioro Dębiniec © grigor86


Droga Pobiedziska - Kociałkowa Górka © grigor86


Park Krajobrazowy Promno © grigor86


Seba i Grigori się spotkali :-) © grigor86


Jezioro Baba w zimowej odsłonie © grigor86


Jazda skrajem lasu przy Parku Krajobrazowym Puszcza Zielonka do Dębogóry © grigor86


W temperaturze -12*C ciastko z herbatą smakują niepowtarzalnie © grigor86


Lód na drodze do Dębogóry - tak wyglądało większość dzisiejszych dróg terenowych © grigor86


Widok na skraj lasu w Dębogórze © grigor86

Polecam wszystkim zażywanie świeżego, zimowego powietrza póki jest :-)

Moje stare opony założone do zimowego Felta spisywały się w dzisiejszych warunkach (gołoledź) tak jak powinny, czyli nic nie robiły, oprócz oczywiście tego że się toczyły...
Już na dzień dobry po kilkuset metrach przejechanych chodnikiem doznałem olśnienia, witając się uprzejmie z podłożem, twardym i zimnym. Na szczęście jechałem na tyle wolno, iż żadnego uszczerbku ani ja, ani rower nie doznaliśmy.
Po tej inauguracyjnej glebie jechałem nazbyt ostrożnie, aby coś podobnego miało się wydarzyć, choć czasem było blisko, szczególnie na wyboistych drogach gruntowych np. we wsi Wronczynek.
Mimo tak niesprzyjających warunków: gołoledź, minusowa temperatura, silny wiatr, po drodze spotkałem kilku hardcorowców uprawiających różne sporty np. biegi, nordic walking lub jednego rowerzystę, jednak moim zdaniem rower to najgorszy wybór na taki lód, ale co miałem zrobić jak biegać nie lubię, a i łyżew nie posiadam :-)
Uwierzcie mi, że jazda na jednośladzie po zupełnym lodzie to nie lada wyczyn. Każde nawet kontrolowanie drgnięcie kierownicy powoduje utratę przyczepności, czego skutkiem może być bolesny upadek. Dlatego jechałem dziś nadzwyczaj asekuracyjnie, wolno i nomen omen rozważnie - jeśli w ogóle mogę o tym mówić w swoim przypadku ;-)
Jednak wbrew gestom niektórych kierowców, pukających się w czoło podczas manewru wymijania ja bardzo się cieszę z tych paru dzisiejszych kilometrów i dzień uważam za nie stracony - bo pojeździłem i żyję :-)

Zdjęcia ze względu na panującą szarość otocznia, są takie jakie są, ale to przecież nasz polski klimat:




Tak prezentował sie Felt po wczorajszej błotnej wycieczce, mycie było nieuniknione © grigor86


Gołoledź na chodniku spowodowała moją pierwszą wywrotkę tego roku © grigor86


Felt czyściutki :-) © grigor86


Droga do Tuczna także cała w lodzie © grigor86


Wronczynek - drogi gruntowe to prawdziwe lodowisko w dniu dzisiejszym, jechało się na prawdę ciężko © grigor86




Owoce dzikiej róży - jedyne kolorowe aspekty dzisiejszej wycieczki © grigor86


Sam dziś nie jeździłem - młody nieświadomy jakim jest hardcorowcem :-) © grigor86


Jezioro Wronczyńskie Duże jeszcze w postaci płynnej © grigor86

No i koniec weekendowego kręcenia. 

Dziś sobota - upragniony weekend i mnóstwo pomysłów w głowie "gdzie by tu pojeździć"...No i ze względu na moje ostatnie nocne kręcenie po pracy, miałem dość asfaltów i postanowiłem w końcu pojeździć po lesie za widna :-)
Byłem przygotowany psychicznie na tony błota i nieprzejezdne szlaki, dlatego wjeżdżałem wszędzie gdzie zazwyczaj przy suchych warunkach wjeżdżam.
W Puszczy Zielonka nadal trwa intensywna wycinka drzew i to właśnie w tych miejscach błota jest najwięcej. Traktory, ciągniki siodłowe itp. zmieniają ładne, leśne drogi w totalną "taplaninę" błotną, którą po prostu komfortowo przejechać rowerem się nie da. Wiele razy lawirowałem po całej szerokości drogi, ślizgając się w błotnych koleinach i brodząc w brudnych kałużach. Jednak ku uciesze ludzi pracujących w lesie, fajnie się przy tym bawiłem, brudząc wszystkie ciuchy jakie na sobie miałem.
Po ostatnich opadach śniegu nie zostało już prawie nic, tylko w lesie leży jeszcze cienka warstwa szybko topniejącego białego puchu. Ale tak w sumie...... czy nie lepiej byłoby pojeździć w śniegu, niż w błocie?
Dziś przejechałem cały Park Krajobrazowy Puszcza Zielonka wzdłuż, dojeżdżając do Sławicy na północnym krańcu parku, odbiłem i pojechałem nieco bardziej na zachód od parku krajobrazowego, przemierzając fragment Wielkiego Pierścienia Rowerowego wokół Poznania od wsi Brzeźno do malutkiej osady Gozdowiec, gdzie ten paro kilometrowy, leśny odcinek sprawił mi niemały problem ze względu na największe błoto jakim miałem do tej pory zaszczyt jeździć rowerem. Ale jakoś dałem radę. Słyszałem tylko jak panowie pracujący przy ścince na mój widok mówili: "A ten dokąd jedzie?"

Oto trasa:

Pokaż trasę GPS Bez kilku zdjęć też się nie obędzie:



Na jednym z leśnych skrzyżowań © grigor86


Droga leśna z błotnymi koleinami © grigor86


Droga Zielonka - Głęboczek, w takim błocie zrobiłem dziś wiele kilometrów © grigor86


Z moim niezawodnym Feltem zimowym © grigor86


Oczko leśne w Sławicy © grigor86


Potworne błoto na odcinku z Brzeźna do Gozdowca jadąc fragmentem Wielkiego Pierścienia Rowerowego © grigor86


Kapliczka przy drodze w Wojnowie © grigor86


Jezioro Wojnowskie © grigor86


Murowana Goślina © grigor86


Zacząłem upodabniać się do tego na czym stoję :-) © grigor86


Ubłocony Felt © grigor86


Błoto na całym rowerze © grigor86

Fajnie się wyżyłem w terenie dzisiaj - tego było mi trzeba! :-)

Cel n a dziś to zrobić 40km. w dobrym tempie. Pierwszy raz w tym roku jako trasę obrałem asfaltową pętelkę, którą  powtórzyłem 5 razy, gdyż jej długość to ok.7,5km.
Pętla to Wierzonka - Kobylnica - Wierzenica - Wierzonka i tak w koło.....
Strasznie to nudne, ale wielkich wycieczek po ciemku, w deszczu, błocie i gęstej mgle robić się nie da, a formę trenować trzeba :-)
Cel osiągnięty i średnia także mnie zadowala, bo jechać z taką prędkością tyle km. na góralu (zimówka) z grubymi oponami nie jest łatwo - jest moc, jest power DO PRZODU!!!


Bez komentarza :-)

Najpierw odbiłem w pobliski teren, a tam masakra błotna, więc potem już pętelki po okolicznym asfalcie. wszystko oczywiście po ciemku.
Śnieg sobie ładnie prószył...

A z innej beczki, to mój podstawowy Felt już jest ukończony po długim czasie serwisowania i stoi gotowy do jazdy. Oczywiście nie będę nim jeździł po tej brei - po to mam zimówkę, ale jak tylko nadarzy się okazja to będzie test i zdjęcia, A wymieniłem w nim sporo klamotów na sezon 2014.
Tymczasem wstawię jedno zdjęcie nowych chwytów - Crank Brothers Cobalt moje wymarzone :-)


Piankowe chwyty Crank Brothers Cobalt z czerwonymi obejmami.

Po ostatnim szarpaniu asfaltówek, naszła mnie ochota na odpoczynek i relaks. Po głowie chodził mi las, łąka, jezioro, świeże powietrze, spokój i przyjemność. Wziąłem zatem zimówkę i wybrałem się na przejażdżkę po okolicznych leśnych terenach.

Jako pierwszy cel wybrałem singiel nad Jeziorem Kowalskim, gdzie pojeździłem sobie bez pośpiechu, na zupełnym luzie.
W Jerzykowie wiał tak silny wiatr, że gdzieniegdzie musiałem ostro pochylać się w bok korygując równowagę na rowerze.


Malowniczy singletrack przy Jeziorze Kowalskim © grigor86


Pochylona brzoza przy Jeziorze Kowalskim © grigor86


Skarpa nad Jeziorem Kowalskim © grigor86


Podjazd na skarpę singlem przy Jeziorze Kowalskim © grigor86


Brzeg Jeziora Kowalskiego w Jerzykowie © grigor86


Jezioro Kowalskie - dziś można było posurfować :-) © grigor86


Widok na Jezioro Kowalskie ze skarpy w Jerzykowie © grigor86

Drugim celem był singiel przy kolejnym ładnym i sporym zbiorniku w okolicy - Jeziorze Kołatkowskim.
Jezioro to leży nieco bardziej osłonięte od wiatru i zdawało się być spokojniejsze od zalewu.
Singiel w niektórych miejscach jest mało dostępny dla roweru, ale dla w miarę dobrego technika jazdy na rowerze nie sprawi on problemu.


Jadąc stromym singlem przy Jeziorze Kołatkowskim © grigor86


Sigletrack przy Jeziorze Kołatkowskim © grigor86


Singiel przy Jeziorze Kołatkowskim © grigor86


Jezioro Kołatkowskie - Tuczno © grigor86


Dziki Grigori grasuje po lesie © grigor86

Wraz z Piotrasem, moim wiernym kompanem wybraliśmy się dziś do Kórnika. Z rana pogoda była z lekka nieciekawa, jednak po każdym kilometrze na niebie chmury się przerzedzały, aż do momentu wyjścia Słońca, które potem często grzało nas w twarze mimo potwornego wiatru doskwierającego nam aż pod sam Kórnik.

W Kórniku standardowa pętelka w celach turystycznych, czyli centrum, kościół, ratusz, zamek, Jezioro Kórnickie. Następnie wlot do amerykańskiej restauracji na miliony kalorii i jazda nazad w pięknym Słoneczku i tym razem z wiatrem. Tak się zasiedzieliśmy w MakDonaldzie, że zrobiło się późno i martwiliśmy się, że możemy nie zdążyć przed zachodem. Jednak jakoś tak z wiatrem szybko mijało, nawet w niezłym błotku po drodze, że dotarliśmy do domów w przyzwoitym czasie.
Naśmiałem się dziś co nie miara! Oprócz tekstów Piotrasa, rozśmieszyło mnie stado saren, które uciekając przed nami prawie się podeptały, robiąc wiraże na polu!

Wypad bardzo udany i na prawdę cieszę się, że Piotras miał dziś czas i ochotę na wspólny wypad, mimo przeważającej ilości nudnego asfaltu :-) Jeszcze raz dzięki Piotras, a ja wykręciłem dzięki niemu kolejną setkę tego stycznia. Jest dobrze - DO PRZODU!

Oto trasa:
Pokaż trasę GPS No i galeria:



Taki oto pociąg na stacji w Biskupicach © grigor86


Piękny, amerykański krążownik szos - cadillac © grigor86


Takie auta mają w sobie coś niepowtarzalnego! Cadillac © grigor86


Centrum Kórnika © grigor86


Ceglany kościół w Kórniku © grigor86


Zamek w Kórniku © grigor86


Promenada im. Wisławy Szymborskiej przy Jeziorze Kórnickim © grigor86


Spotkanie z Wisławą Szymborską w Kórniku © grigor86


Tysiące kalorii na kolejne kilometry © grigor86


Jedziemy równymi asfaltami w stronę wsi Bieganowo © grigor86


Polnymi drogami do Bieganowa © grigor86


Tutaj właśnie Piotras zaliczył upadek :-) © grigor86


Na polnych drogach jechało się ciężko © grigor86


Pałac w Węgierskich © grigor86


Niestety tej sarnie nie udało się przeżyć - myśliwy zacierał ręce :-( © grigor86


Słońce chyli się ku zachodowi © grigor86


GT zrobił dziś dobrą robotę © grigor86

To na tyle dnia dzisiejszego. Ale jedno trzeba przyznać: Piękną mamy wiosnę tej zimy!

Jak zwykle wypad po pracy troszkę się dotlenić. Wyjechałem ok.19:20
Cel: zrobić 40km.
Pogoda: ciepło, ale bardzo wietrznie. Większość trasy jechałem pod silny wiatr czołowy, dlatego dziwię się że średnia wyszła ponad 20/km/h.
Trasa: Wierzonka - Kobylnica - Gruszczyn - Swarzędz - Jasin - Rabowice - Paczkowo - Sarbinowo - Jankowo - Biskupice - Jerzykowo - Kowalskie - Karłowice - Wierzonka - Wierzenica - Wierzonka.

Po drodze nic nadzwyczajnego, no może oprócz nowego, kolorowego mostu w Rabowicach.


Jazda pod tak silny wiatr dała mi wycisk i czuję nogi, jakbym przejechał ze 150km........ale cel dnia dzisiejszego osiągnięty, więc chillout :-) Do jutra.