Będąc jeszcze w pracy miałem nie lada dylemat, kiedy to zastanawiałem się nad planem spędzenia wolnego czasu po południu. W głowie krążyły mi dwa warianty:
a) wlot do monopolowego po piwo i relaks w fotelu
b) przejażdżka rowerem po lesie i relaks wśród drzew

Wybór odpowiedniego planu nie zajął mi wiele czasu, choć łatwo nie było....
Dla ułatwienia wstawię zdjęcie.

Rower i piwo? Dlaczego nie - pod warunkiem ze w lesie wychylasz i z lasu się nie wychylasz :-)

Warto wspomnieć gdzie też dziś byłem na tym rowerze - więc było tak:
Najpierw wsiadłem na rower i pojechałem do lasu, potem wypiłem tam 2 izobroniki, następnie ku.....wa nie pamiętam :S
Ale te dwie dyszki jakoś zrobiłem i nawet do domu wróciłem - brawa dla mnie!

Wreszcie sobota! Dzień, w którym mogę odpocząć od pracy, porobić to na co mam ochotę, pobyć tylko sam ze swoją pasją, odciąć się od monotonii dnia powszedniego. Tylko w sobotę czuję prawdziwą wolność, kiedy wsiadam na rower i mogę pojechać gdzie tylko koła poniosą.

Tej soboty koła mojej niezawodnej zimówki poniosły mnie może niezbyt daleko, ale wcale nie potrzebowałem dziś wielkich dystansów aby pocieszyć się wspomnianą wolnością. Chciałem także zażyć trochę jesieni....tej prawdziwej jesieni, kiedy deszcz przeplata się z promieniami słonecznymi, gdzie wiatr zerwać chce kask z głowy, a spadające liście ścielą leśne ścieżki wszystkimi odcieniami ciepłych barw.

Jechałem po prostu przed siebie, zajeżdżając nad Jezioro Kowalskie, nad którym silnie wiejący, zachodni wiatr utworzył sporą falę. Zrobiłem sobie mały postój na plaży w Jerzykowie i posłuchałem szumu jeziornych fal...

Wierzonka - jesień nad stawami.


Grigori


Plaża w Jerzykowie nad Jeziorem Kowalskim.


Jezioro Kowalskie


Jerzykowo - szachulcowy dom pod pomnikowym dębem.

Nad Jeziorem Kowalskim było dziś tak pięknie, że z żalem odjeżdżałem z jerzykowskiej plaży. Jednak miałem w planie podjechać jeszcze do Puszczy Zielonki, mając w głowie widok jesiennych ścieżek leśnych pokierowałem koła roweru w tamte strony. Kiedy już zaszyłem się w leśnych ostępach, tak mi się podobało, że i stąd żal było wyjeżdżać. Mógłbym tu zamieszkać.


Puszcza Zielonka - niebieskim szlakiem z Tuczna do Ludwikowa.


jesień to najpiękniejsza pora roku


Buczyna, czyli las buków.

Jadąc rowerem po lesie, zawsze "kątem oka" wypatruję jakiegoś zwierza. Dziś widziałem spore stado danieli, jednak cwane tak kicały między drzewami, że jedyne zdjęcie jakie udało mi się zrobić jest zamazane :-(
Jednak nie chodzi tym razem o jakość zdjęcia, tylko o to co ująłem. Wytężcie zatem moi drodzy oczy, aby podziwiać pięknego, rogatego byka daniela.


Byk daniela w kniei


nieco bliżej....

Zażyłem trochę jesieni na rowerze - mojej ulubionej pory roku, na ulubionym środku transportu. Nic więcej mi nie trzeba. Dziękuję za uwagę.

Wymyśliłem sobie, aby objechać Jezioro Turostowskie dookoła. Zbiornik ten, choć znajduje się niedaleko mojego domu, jest mało poznany, co znaczy u mnie "do nadrobienia". Dotarłem zatem na miejsce i spróbowałem tego dokonać. Moje zamiary jednak zostały skutecznie zahamowane przez broniące brzegu bagna i grząskie olsy.
Przedzierałem się nawet przez ten ols z niemałym trudem, zbierając po drodze różne gałęzie, mokrą trawę i błoto na butach. Wyszedłem oczywiście nie gdzie indziej, jak na terenie prywatnym, skąd nie chcą się narażać na nie daj Boże jakieś śruciny, szedłem tymi zaroślami aż do najbliższej ścieżki wyprowadzającej z tego grzęzawiska, a widok na jezioro przez trzcinowiska i las miałem bardzo ograniczony.
Nierzadko prowadząc rower, udało mi się pokonać możliwie najdłuższy odcinek linii brzegowej. Mógłbym powiedzieć, że dzisiejszy wypad był wycieczką pieszo - rowerową, ale najważniejsze że ciekawość mam zaspokojoną i wiem już niemal w 100%, że zdjęcia na całe Jezioro Turostowskie zrobić się nie da, chyba że paralotnią.

Mimo wszystko wycieczka przyjemna. Słońce przebijało się czasem przez chmury, temperatura idealna, widok złotej jesieni dawał mi dziś sporo endorfin. Wracałem przez Puszczę Zielonkę, gdzie zrobiło się już na prawdę kolorowo, szkoda tylko że te chmury nie chcą się bardziej przerzedzić - dałoby to niesamowity, jesienny efekt wizualny.

Takie dziś zdjęcia porobiłem:

Złote liście klonów przy drodze Bednary - Krześlice.


Jazda polną drogą z Łagiewnik do Turostówka


Jezioro Turostowskie


Pagórkowate tereny przy brzegu Jeziora Turostowskiego.


Jezioro Turostowskie. Widok z Karczewka.


Sarny


W Dąbrówce Kościelnej znowu odbywał się ślub. Tym razem na parę młodą czekał żółty Polonez.


Jazda Traktem Poznańskim przez Puszczę Zielonkę.

Dziękuję za uwagę. Pozdrawiam.

Tak się złożyło, że w chwili obecnej jestem najszczęśliwszym rowerzystą pod Słońcem, a to dzięki Ani, która wspólnie ze mną dzieli pasję do roweru, ale także........upsss!.... się zapędziłem - to nie koncert życzeń, tylko bikelog, dlatego skupię się na opisie pasji.
Swoją drogą błyskotliwy wstęp mi wyszedł nieprawdaż?
Przechodząc do rzeczy, opis wycieczki zacznę nieco sztampowo, bo o pogodzie....Zawiodłem się delikatnie mówiąc, gdy wyjechałem z domu.....myślałem że będzie podobnie jak wczoraj, jednak Słońce szybko znikło za szarymi nimbostratusami i pozostał tylko przenikliwy wicher ze wschodu, który dał nam dziś nieźle w kość.
Jednak celem naszej wycieczki był dziś Park Krajobrazowy Promno, czyli las. Las, którego nie odwiedziłem już dawno. Las, który dał nam schronienie przed wiatrem, a i również sporą dawkę ciepłych barw jesiennych liści.

We wspomnianym towarzystwie ów pięknej rowerzystki, udałem się wzdłuż szlaku zielonego, przemierzając cały park krajobrazowy. Po drodze było chłodno, przez co komfort fizyczny szwankował, ale nasze rozmowy rozgrzewały nas od wewnątrz, dlatego tak razem kręcąc, czuliśmy komfort psychiczny, co bardzo umilało jazdę.
Jadąc zahaczyliśmy o obowiązkowe miejscówki w parku jak: Jezioro Drążynek, Jezioro Brzostek, Jezioro Dębiniec - bardzo urocze zbiorniki leśne. Potem podczas powrotu podjechaliśmy już poza granicami "Promna" nad Jezioro Kowalskie, które przywitało nas ekstremalnym wiatrem i wzburzoną taflą. Chciałbym jeszcze wspomnieć o akcji zbierania kasztanów dla mojego siostrzeńca, których naładowaliśmy pół plecaka - wspólnie z Anią poczuliśmy czar jesieni z czasów dzieciństwa. Ehhh to była na prawdę super wycieczka.

ździsie:

Odnowiony kościół w Iwnie z miedzianą wieżą prezentuje się wyśmienicie.


Piękno przyrody Parku Krajobrazowego Promno.


Ubijamy liście


Jesienne barwy na szlaku


Przecinamy krótki prześwit w lesie w miejscowości Wójtostwo.


Na poletku w Wójtostwie swoje radzieckie mięśnie prężył niestrudzony MTZ.


Nad Jeziorem Brzostek


Jezioro Dębiniec


Stacja Promno


Nad Jeziorem Kowalskim


Dziś na Jeziorze Kowalskim można by polatać na kitesurf'ie

Dziękuję Aniu :-)

Dzisiejszy dzień odznaczał się dwoma niezaprzeczalnymi powodami, aby wyjść na rower - mam urlop, no i od dwóch tygodni zza chmur wyszło Słońce. Nie zamierzałem marnować tak sprzyjających okoliczności więc pojechałem.
Rzeczywiście po kilku minutach w siodełku zorientowałem się, iż mamy już piękną, złotą, polską jesień. Temperatura też taka prawie idealna, bo ok. 12*C. i kiedy by tak schować się przed wiatrem, który dął dziś całkiem przyzwoicie, to nawet ładnie grzało mi plecy.

Planu na wycieczkę jak zwykle nie miałem, oprócz tylko orientacyjnego kierunku, w którego udaję się zwykle, chcąc zażyć relaksu i odpoczynku na rowerze - gmina Kiszkowo. Tym sposobem koła mojej zimówki powiodły mnie dziś skrajem Parku Krajobrazowego Puszcza Zielonka nad Jezioro Turostowskie, zahaczając po drodze o różne wioski i ciekawą miejscówkę, a konkretnie wzniesienie terenu na polu niedaleko Turostowa, o wysokości 125m.n.p.m, z którego to dostrzec można okolicę w promieniu wielu kilometrów.

ździsie:

Jesienne muchomory czerwone


Biegaczka na Trakcie Bednarskim


Piękna, złota jesień.


Kopalnia żwiru w Bednarach


kapliczka w Bednarach


Pagórki w Gniewkowie


Ciekawe co za robal?


Jezioro Turostowskie


na polach żółto, fioletowo i zielono...


widok na okolicę ze wzniesienia na polu nieopodal Turostowa


Pola


Turostowo


Droga z Turostówka do Gniewkowa


Cisza, spokój nad Jeziorem Kołatkowskim po sezonie.

Te ponad 4 dyszki dziś na rowerze w zupełności mi wystarczyły, aby czuć satysfakcję z wycieczki. Dzień mam przez to cały udany.
Dziękuję za uwagę i zachęcam do jazdy na rowerze jesienią.

Wybrałem się z bratem do Puszczy Zielonki. Jeździliśmy leśnymi duktami, odwiedzając kilka rezerwatów. Bardzo sucho w lesie, drogi to istna piaskownica, po której jazda rowerem to nierzadko wielkie wyzwanie.
Jesień w pełnej krasie jeszcze nie nadeszła, bo w środku lasu jest zupełnie zielono. Jedynie temperatura zdradza, że to już nie lato.
Wyszło spokojne kręcenie w towarzystwie brata Wojtasa, w najlepszym z możliwych miejsc w okolicy - Parku Krajobrazowym Puszcza Zielonka.

Oto kilka zdjęć:

Aleja kasztanowa w Dębogórze.


Grigori i Wojtas.


Rezerwat "Las Mieszany w Nadleśnictwie Łopuchówko"


Rezerwat "Klasztorne Modrzewie"


Może i nie są tak olbrzymie jak sekwoje w Kalifornii, ale w Puszczy Zielonce te modrzewie dzierżą koronę największych drzew.


Taka oto Warszawa


Wieczór w lesie.

Pozdrawiam wszystkich tu zaglądających.