wreszcie trochę słońca

Jak miło się rano obudzić, spojrzeć za okno i zostać oślepionym promieniami słońca, bo to może oznaczać jakąś fajną przejażdżkę na rowerze. Dziś tak właśnie było. Wraz z Anią wykorzystaliśmy ładną pogodę i pojechaliśmy przed siebie. Planu nie mieliśmy, jedynie tylko kierunek uzgodniliśmy wspólnie.

trasa była taka:
.
Jechało nam się wyśmienicie, szczególnie pierwsze ponad 20km, bo z wiatrem w plecy. Gorzej było, kiedy nawróciliśmy, ponieważ wiatr okazał się być całkiem silny i powiem szczerze, że na końcówce trochę mnie odcinało. Jednak trzeba być twardym i jechać do przodu.
Najbardziej cieszy mnie śpiew skowronków i realnie grzejące słonko w plecy :-) Marzec to już jednak zupełnie inne powietrze.

Nie ma co gadać,oto kilka ździsiów:

Wieże odległej katedry w Gnieźnie.


W oddali elektrownie wiatrowe w Ułanowie.


Kłecko


Widok ze stogu siana na okolicę Kłecka.


Zakrzewo na pierwszym planie i wysoka wieża telekomunikacyjna w oddali (gm.Kłecko).


wyśnione niebo nad nami


Wlazł kotek na płotek i się wygrzewa w marcowym słonku.


Na drodze Imiołki - Skrzetuszewo (gm.Kiszkowo).


Stado saren na polu w Latalicach (gm. Pobiedziska).


Ania to najwspanialsza rowerzystka :-)


Nowy asfalt w Latalicach (gm.Pobiedziska).


Parka sierpówek.

Wszystkim kobietom życzę dziś wszystkiego co najlepsze, czyli dużo roweru :-)