Życie zmusiło mnie do napisania wiersza pt. "Dwa pedały"

.
.
.
Abym szybko sobie jechał, muszę mocno dusić w pedał
Jednak dzisiaj tempo wolne, bo mnie męczą kwasy solne
Brzuch mi prawie się rozerwał, kiedy mocniej dałem w pedał
Jadę wolniej mój żołądku, zaraz będzie Ci w porządku
I choć kocham dwa pedały, morał z tego niebywały
Najpierw kolarstwo, potem obżarstwo - nigdy na odwrót, bo ciężki jest powrót :-)

Niezły ze mnie poeta co?


Myślałem nad wierszem


przy świetle Księżyca

Miłego wieczorku :-)